aan het oortje van Demi

4 april 2005

Om 19:00 uur hadden wij met Demi een afspraak bij onze dierenarts. Zij was al een aantal maanden soms wat misselijk en wij waren bang dat dit te maken had met het feit dat zij al jaren pijnstilling krijgt voor de HD. Tevens besloten wij haar nier- en lever waarden na te laten kijken door middel van bloedonderzoek. Dit om te controleren of de pijnstilling geen negatieve uitwerking hadden op haar nieren en lever. Omdat wij er toch waren willen wij direct laten kijken naar een klein bultje op haar oor dat steeds zwol en slonk. Wij dachten zelf dat het een bloedoor zou zijn, want kanker zwelt en slinkt toch niet.

De dierenarts bevestigde ons vermoeden dat de misselijkheid een bijwerking kon zijn van de pijnstilling. Een optie zou zijn om een andere pijnstilling te gaan geven. Aangezien zij daarvoor drie dagen zonder pijnstilling zou moeten, hebben wij besloten dit even niet te doen. Wel kregen wij pillen mee om haar maag wat te beschermen tegen de pijnstillers. De bloedafname ging voorspoedig en Demi vond het allemaal geen probleem. De dierenarts wilde voor de zekerheid een biopt nemen van het bultje in haar linkeroortje. Zo gezegd zo gedaan. Het bleek in ieder geval direct geen bloedoor te zijn. Het kon best wel eens een ontstoken talgkliertje zijn, de dierenarts beloofde het zo spoedig mogelijk te onderzoeken.

Om kwart voor 10 belde de dierenarts. Hij had direct na zijn dienst het bloed en biopt van Demi onderzocht. Het bloed was helemaal goed, de nierwaarden waren ietsjes verhoogd maar nog niets om ons zorgen over te maken. Maar, maar, maar zei hij ………. Op dat moment wist ik al dat het bultje geen goed nieuws zou zijn. In het bultje waren kwaadaardige tumorcellen (mastocytoomcellen) aangetroffen. Hij zou de volgende dag het restant van het biopt naar Faculteit der Diergeneeskunde in Utrecht sturen.

11 april 2005

Vandaag kregen wij de uitslag van Utrecht. Het bultje was inderdaad een kwaadaardige tumor. Ik kreeg het telefoonnummer van een kankercentrum (speciaal voor dieren) in Gouda. Die heb ik direct gebeld en een afspraak gemaakt om de mogelijkheden met hen te bespreken.

12 april 2005

Demi heeft bij onze dierenarts een echo gehad. Hiermee is onderzocht of er uitzaaiingen waren in de buikorganen en dan specifiek de lever en milt. Gelukkig was dit niet het geval en ook haar lymfe klieren waren schoon.

13 april 2005

Type 3 een zeer snel groeiende en zeer snel uitzaaiende kwaadaardige tumor

Om dit te kunnen onderzoeken kon er een groot biopt (ze ponzen dan een stukje uit haar oortje) naar Utrecht gezonden worden. Het was ook mogelijk om de tumor ruim, dat wil zeggen met een marge van 3 centimeter, weg te nemen voor verzending naar Utrecht. Dit zou betekenen dat zij een heel smal en klein oortje zou overhouden. Of, en dat is mogelijkheid drie, het hele oortje weg te nemen voor verzending naar Utrecht. Omdat wij Demi zo min mogelijk onder narcose wilden hebben en het volgens de arts waarschijnlijk een type 2 of 3 tumor zou zijn, hebben wij besloten het hele oortje weg te laten nemen. Mocht het een type 2 of 3 tumor zijn dan moest haar oortje er toch sowieso helemaal af en zou zij voor minimaal 6 maanden tot levenslang chemo moeten krijgen.

Omdat wij inmiddels nog een bultje achter haar voorpoot hadden ontdekt zou deze ook meteen worden verwijderd.

18 april 2005

De dag van de operatie was daar. ’s Ochtends nog even frummelen en aaien aan het oortje van Demi. Om half 9 mochten wij ze brengen. Wij werden de behandelkamer in geroepen en daar is zij onder narcose gebracht. Omdat zij direct misselijk werd is er ook een anti-braakmiddel ingespoten. Ook kreeg zij alvast een pijnstilling ingespoten. En daar ging ze op de brancard de operatie kamer in. Dat was even slikken.

Om 12:00 uur mochten wij even bellen om te vragen hoe het ging en om een ophaaltijd af te spreken. Wij stonden, eigenwijs als we zijn, om 12:00 uur voor de deur met de riem in de hand. Wij mochten even plaats nemen in de wachtkamer. Opeens hoorden wij gesnuif uit de gang komen en ja hoor daar kwam ze. Nog dronken van de narcose en heel blij om ons te zien. Mijn hemel wat zag ze eruit. We hebben haar snel in de auto gezet en ik heb haar de hele weg naar huis gekriebeld. De rest van de dag heeft ze geslapen onder een heerlijk fleece dekentje.

Haar oortje en het bultje van achter haar voorpoot zijn naar Utrecht verzonden voor de definitieve typering. Het bultje van achter haar voorpoot is ook voor de zekerheid ruim weggenomen. Nu wachten, wachten en wachten op die uitslag. Hopend op een type 1 maar een type 2 of 3 verwachtend.

 Ze voelde zich steeds een beetje beter en oh wat jeukte dat oor toch. Wij konden haar geen kap doen omdat deze direct haar oortje open schuurde. Dus zijn wij 10 dagen en nachten bij haar gebleven om te voorkomen dat zij aan haar oortje zou krabben.

 28 april 2005

Vandaag zijn wij op controle geweest in Gouda, ook zijn de hechtingen verwijderd (het waren er 26). De wonden zagen er prima uit en inmiddels voelde Demi zich ook weer helemaal de oude. En ……. de uitslag was binnen. Waar we op hadden gehoopt kwam uit, het was een type 1 tumor. Waarschijnlijk waren wij er zo snel bij dat de tumor nog geen type 2 had kunnen worden. Dit betekende ook dat Demi geen chemo kuren hoeft te ondergaan. Gelukkig maar!!! De rand van de wond was schoon dus de tumor in haar oor is in zijn geheel weggenomen. Het bultje achter haar voorpoot bleek een ontstoken talgklier te zijn.